Top Rosto Quotes

Browse top 73 famous quotes and sayings about Rosto by most favorite authors.

Favorite Rosto Quotes

1. "„Sorry, jestli je to naprosto stupidní otázka, ale to navždycky zustaneme takhle? Já tady šestnáctiletá a ty..." Jaksi mi vypadl jeho vek. Kruci, to je ale trapas. Usmeje se. „Stárneme pomaleji a jsme vlastne nesmrtelní, ale ne-musíš se bát, takhle naveky nezustaneme."„Takže...?"„Takže zestárneš tak maximálne do ctyricítky, možná až ctyricet pet."Výborne. Sen každé ženy."
Author: Adelle R.
2. "Mas, no que se refere a este tribunal, a virtude negativa da tolerância deve transformar-se na virtude menos fácil, mas mais elevada, da justiça. Sobretudo, quando o vazio de um coração, assim como o que descobrimos neste homem, se torna um abismo onde a sociedade pode sucumbir. [...] Ainda na opinião dele, um homem que matava moralmente a mãe devia ser afastado da sociedade dos homens,exatamente como o que levantava a mão criminosa contra o autor de seus dias. Em todos os casos, o primeiro preparava os atos do segundo, anunciava-os, de certa forma, e legitimava-os. [...] - Peço-vos a cabeça deste homem - disse. E é sem escrúpulos que vos dirijo este pedido. Pois no decorrer da minha longa carreira tem-me acontecido pedir a pena capital, mas nunca como hoje eu senti este penoso dever tão compensado, equilibrado, iluminado pela consciência de um mandamento sagrado e imperativo e pelo horror que sinto diante de um rosto humano onde nada leio que não seja monstruoso."
Author: Albert Camus
3. "Spoljni svet je i dalje tamo. Šta god da uradiš, budi siguran da ceš ga zateci na njegovom mestu uvek. Da covek prosto ne poveruje, ali tako je."
Author: Alessandro Baricco
4. "Kako je citanje nešto neobicno!Kako je cudno to citanje koje poništava vreme, pretace vrtoglavi prostor, a da pri tom ne zaustavlja dah niti oduzima život citaocu.Verujemo da smo nevidljivi, odsutni, iako smo svuda prisutni, cak i tamo gde smo, groznicavi, s tom knjigom u ruci koju gutamo, jedemo ocima, kao u nekoj radnji bele magije, da bismo nahranili svoj duh.A citanje je zbilja carobna radnja svesti koja otkriva jednu od najnepoznatijih sposobnosti covekovih i daje mu veliku moc: sposobnost da bude na dva mesta istovremeno i moc da se usami, da se potpuno odvoji od okoline, da izade iz svog vlastitog života a da ne izgubi vezu sa životom; ukratko, da saobraca sa svim i svacim, cak i kada više ne veruje ni u šta."
Author: Blaise Cendrars
5. "No início você briga, chora, faz drama mexicano. Então percebe que é cansativo demais manter esse jeito de levar as coisas. Acostuma-se… Não que pare de doer, mas que cai no seu entendimento que às vezes perdemos algo e não há solução. No fim você coloca um sorriso no rosto e finge que é sincero, até que a vida o faça realmente ser. Talvez os amores eternos sejam amenos e os intensos, passageiros. É isso."
Author: Caio Fernando Abreu
6. "Fiquei ali, com o corpo moído e doído, as lágrimas correndo pelo meu rosto, às vezes chegando aos meus lábios, me fazendo sentir seu gosto salgado. Em minha cabeça, eu tinha apenas fantasias. Um monte de situações imaginárias em que eu acabava com meu pai, em que eu fazia que nem se faz com um inseto asqueroso."
Author: Camilo Gomes Jr.
7. "RetratoEu não tinha este rosto de hoje,assim calmo, assim triste, assim magro,nem estes olhos tão vazios, nem o lábio amargo.Eu não tinha estas mãos sem força,tão paradas e frias e mortas;eu não tinha este coração que nem se mostra.Eu não dei por esta mudança,tão simples, tão certa, tão fácil:Em que espelho ficou perdida a minha face?"
Author: Cecília Meireles
8. "Slova nebyla nudná, slova byla vecmi, které dokázaly prinutit vaši mysl, aby se hýbala. Když jste je cetli a nechali se prostoupit tím kouzlem, mohli jste žít bez bolesti, s nadejí, bez ohledu na to, co se vám prihodilo... Cetl jsem své knihy po nocích, takhle pod prikrývkou s prehrátou stolní lampou. Cetl jsem všechny ty dobré rádky, zatímco jsem se dusil. Bylo to kouzelné."
Author: Charles Bukowski
9. "Ja sam jestem chlopcem leniwym, dosc prymitywnym i bardzo malo mam tego, co sie nazywa inteligencja. Skonczenie prawa zabilo we mnie umiejetnosc chloniecia wiedzy w jakiejkolwiek bardziej zracjonalizowanej formie. Trzeba bedzie sie z tego leczyc. Moja 'prostosc' czasem mnie drazni. Pocieszam sie, ze bogactwo i skomplikowanie bywaja czesto po prostu kabotynizmem i neurastenia i ze to mnie jeszcze czeka, a takze, ze juz bylo."
Author: Czeslaw Milosz
10. "Mene više ništa ne može da porazi. Ni zacudi. Ni zasmeje. Zato iskreno sažaljevam žive. Oni ne znaju da je od prostora na zemlji coveku neophodan samo prostor komotnog ležaja. Od vremena, dok voli. Od imanja, da nije ni gladan ni žedan. Od znanja, da zna svoje telo. Od prava, da sme da ne voli onog koga ne voli. I još ponešto slobode za sebicluk i igru"
Author: Dobrica Cosic
11. "Mesmo que eu o derrubasse vinte vezes, isso não o tornaria menos bonito, nem a mim menos feio. (...) - Um bom coração ajuda a ter um belo rosto, meu rapaz, mesmo que a pessoa seja monstruosa. Sabias que um coração empedernido é capaz de tornar a pessoa mais bonita num verdadeiro monstro."
Author: Emily Brontë
12. "Ali na povratku kuci desilo se nešto cudesno, sigurno se secaš erupcije vulkana na Islandu?Secam se, kaže Fvonk, strašne su sile bile ne delu.Bogami jesu, kaže Jens, zastrašujuce sile, ali obo što je bilo tako blagosloveno oko te erupcije bilo je što se pepeo rasprišio po atmosferi tako da avioni nisu mogli leteti, i to je bilo kao poruceno, osetio sam, da, znaš li šta sam osetio, Fvonk, osetio sam da su mi molitve uslišene, da ima necega tamo gore, neke sile, ne znam, ovoga ili onoga, što me je videlo i razumelo, tako je lepo biti viden, i tako je fantasticno kada se stvori prostor u kome se niko inace ne bi našao. Trebalo bi da covek bude na nekom drugom mestu, ali biva sprecen i onda se stvara poseban prostor, koji u suštini ne postoji, razumeš li, i u tom prostoru covek je potpuno slobodan, potpuno i savršeno slobodan.Razumem, kaže Fvonk."
Author: Erlend Loe
13. "Osjetila se pomalo izdanom i tužnom, ali u taj mah na vidiku se pojavio golemi pokretni predmet. Bilo je to veliko stablo kestena u punom cvatu koje su vozili na Champs-Elysees, privezano na velikom kamionu, koje se naprosto treslo od smijeha - kao kakva ljupka osoba koja se našla u nedostojanstvenom položaju, ali svejedno zna kako nije ništa izgubila od svoje ljupkosti. Promatrajuci stablo s uživanjem, Rosemary se poistovjetila s njime, i veselo se s njime smijala, i sve se odjednom opet cinilo prekrasnim."
Author: F. Scott Fitzgerald
14. "Arranquei a felicidade do teu rosto a dentadas sem piedade nem remorso."
Author: Filipe Russo
15. "Vingativo? Eu gostaria de comer o teu rosto a dentadas enquanto tu gritas até enlouquecer."
Author: Filipe Russo
16. "Na infância se usufrui da proximidade e ao crescer nossos espinhos de alfinetada a estocada vão nos distanciando cada vez mais até que na solidão mais palpável e incomunicável eu mal consigo lembrar do teu rosto, mãe."
Author: Filipe Russo
17. "Até ainda a pouco eu corria pelo prado enquanto o sangue da presa ou adversário? Ainda escorre pelo meu rosto."
Author: Filipe Russo
18. "Eu vim reivindicar a minha parte na barganha: devolva o meu rosto."
Author: Filipe Russo
19. "Ao se desiludir com o amor se frui a verdade no sangue derramado, no rosto ensopado por lágrimas; e depois? Resta apenas enlouquecer."
Author: Filipe Russo
20. "Justa causa perdida? Ao se tratar do outro lavo as minhas mãos e não as ponho no fogo por ti nem para secar, enxugo-as na mesma toalha de rosto com a qual estanquei suor e lágrimas."
Author: Filipe Russo
21. "Lagrimas ocultas Lagrimas ocultasSe me ponho a cismar em outras erasEm que ri e cantei, em que era q'rida,Parece-me que foi noutras esferas,Parece-me que foi numa outra vida...E a minha triste boca doloridaQue dantes tinha o rir das Primaveras,Esbate as linhas graves e severasE cai num abandono de esquecida!E fico, pensativa, olhando o vago...Toma a brandura plácida dum lagoO meu rosto de monja de marfim...E as lágrimas que choro, branca e calma,Ninguém as vê brotar dentro da alma!Ninguém as vê cair dentro de mim!"
Author: Florbela Espanca
22. "Razum naj bi razširil zaznavanje, da bi vaša zaznavna moc in kompleksnost lahko rasli in ne škodovali. Izkušnje razuma so izkušnje znanja. Znanje je moc in za vsako raven znanja odgovarjate, kako ga uporabljate. Znanje, ki preprosto pride v vas in ga nekako ne predelate in uporabite v korist drugih, ima lahko še kako poguben ucinek na vaše telo. Karmicne obveznosti, ki jih ustvarjate z naklepno zlorabo z znanja, ce zavestno škodujete ali v drugih ustvarjate nasprotja, so vecje, kot ce to povzrocate nevede."
Author: Gary Zukav
23. "Samoca je neovisnost, nju sam priželjkivao i godinama je nastojao izboriti. Bila je hladna, oh da, ali je bila i tiha, divno tiha i velika nalik na hladnu tihu prostoriju u kojoj se vrte zvijezde."
Author: Hermann Hesse
24. "Covjek mašta od djetinjstva o velikim gradovima i slavnim poprištima, ali stvarne i odlucne bitke za održavanje svoje licnosti i ostvarenje svega što ona u sebi nagonski krije, mora da bije tamo gdje ga sudbina baci, bogzna na kakvom uskom, bezimenom prostoru, bez sjaja i ljepote, bez svjedoka i sudije."
Author: Ivo Andric
25. "S pogledom objamem prostor in prevzame me strašen stud. Kaj delam tu? Zakaj sem se spustil v to prerekanje o humanizmu? Zakaj so ti ljudje tu? Zakaj jedo? Res je, ne vedo, da bivajo. Želim si oditi, želim iti nekam, kjer bi bil zares na svojem mestu, kjer bi se lahko nekam uvrstil. Mojega mesta pa ni nikjer; odvec sem"
Author: Jean Paul Sartre
26. "Trpljenje patnikâ nije ništa veliko ni uzvišeno; u svome korijenu ono je sve drugo samo ne solidarno trpljenje, ono nije naprosto znak ljubavi, nego je daleko više naznaka za to da se više ne može ljubiti."
Author: Johann Baptist Metz
27. "A one malobrojne, sto su nestoi saznali, al' nisu znali vestoda skrivaju saznanja ta,no su ih, srca nabujala sva,prostome puku obznanjivali, -njih su, otkad za svet se zna,razapinjali i spaljivali."
Author: Johann Wolfgang Von Goethe
28. "Trebam ti toliko toga ispricati,a poteškoca se krije u tome što mi ponestaje vremena,ponestaje mi prostora,ova se knjižica sve više ispunjava,jednostavno i ne bi mogao imati dovoljno stranica,jutros sam još jednom,posljednji put,pogledom obuhvatio stan i posvuda su se vidjele samo pisane rijeci ,ispunjavale su zidove i ogledala,ja sam vec bio smotao i sagove da mogu pisati po podovima,pisao sam i po prozorima i po bocama vina koje smo dobili,ali ih nikada nismo pili,samo nosim kratke rukave,cak i kad je hladno,jer su mi i ruke takoder knjige.Ali previše je stvari koje treba izraziti.Žao mi je."
Author: Jonathan Safran Foer
29. "Sitting in his old schoolroom on the sofa with little cushions on the arms and looking into Natasha's wildly eager eyes, Rostov was carried back into that world of home and childhood which had no meaning for anyone else, but gave him some of the greatest pleasure in his life."
Author: Leo Tolstoy
30. "Rostov was not listening to the soldier. He looked at the snowflakes dancing above the fire and remembered the Russian winter with a warm, bright house, a fluffy fur coat, swift sleighs, a healthy body, and all the love and care of a family. "And why did I come here?" he wondered."
Author: Leo Tolstoy
31. "Rostov kept thinking about that brilliant feat of his, which, to his surprise, had gained him the St. George Cross and even given him the reputation of a brave man - and there was something in it that he was unable to understand. "So they're even more afraid than we are!" he thought. "So that's all there is to so-called heroism? And did I really do it for the fatherland? And what harm had he done, with his dimple and his light blue eyes? But how frightened he was! He thought I'd kill him. Why should I kill him? My hand faltered. And they gave me the St. George Cross. I understand nothing, nothing!"
Author: Leo Tolstoy
32. "Nos dias de hoje, ainda me acontece encontrar Musyne, casualmente, a cada dois anos ou quase, tal como a maioria das criaturas que no passado conhecemos muito bem. É o prazo de que precisamos, dois anos, para nos darmos conta, com uma só olhada, mas essa aí inenganável, como o instinto, das feiuras que um rosto, ainda que delicioso em seu tempo, acumulou.Ficamos como que hesitantes um instante à sua frente, e depois findamos por aceitá-lo tal como ele ficou, o rosto, com essa desarmonia crescente, abjeta, de todo o conjunto. Temos de dizer sim a essa cuidadosa e lenta caricatura burilada por dois anos. Aceitar o tempo, esse quadro de nós. Podemos então dizer que nos reconhecemos inteiramente (como uma nota de dinheiro estrangeira que hesitamos em pegar à primeira vista), que não nos enganamos de caminho, que de fato seguimos a verdadeira estrada, sem nos termos consertado, a infalível estrada durante mais dois anos, a estrada da podridão. E é só isso."
Author: Louis Ferdinand Céline
33. "Os meus olhos deviam ter a mesma expressão nos últimos anos, mas nunca notei. Bem que me olhava no espelho para ver que cara a pessoa tem quando sofre muito, mas era sempre o meu rosto. Cada vez mais achava que devia ter mudado muito, não se podia ser a mesma depois de tanta coisa, de tanta dor. Contudo, era eu."
Author: Lya Luft
34. "Este último capítulo é todo de negativas. Não alcancei a celebridade do emplasto, não fui ministro, não fui califa, não conheci o casamento. Verdade é que, ao lado dessas faltas, coube-me a boa fortuna de não comprar o pão com o suor do meu rosto. Mais; não padeci a morte de D. Plácida, nem a semidemência do Quincas Borba. Somadas umas coisas e outras, qualquer pessoa imaginará que não houve míngua nem sobra, e conseguintemente que saí quite com a vida. E imaginará mal; porque ao chegar a este outro lado do mistério, achei-me com um pequeno saldo, que é a derradeira negativa deste capítulo de negativas: — Não tive filhos, não transmiti a nenhuma criatura o legado da nossa miséria."
Author: Machado De Assis
35. "Ta i ta devojka, recimo, kao i svi drugi, ima svog idealnog muškarca; samo, nevolja je ta što ona živi u Rumuniji, a on je Eskim. Koje su šanse da se sretnu? A znali bi, sve bi im bilo jasno kad bi se samo sreli...ali se naprosto nece sresti. Njihovi životi postace ljubavno promašeni. A kad promašiš ljubav, šta onda uopšte možeš da pogodiš?"
Author: Marko Šelić
36. "Covjek nije drvo, i vezanost je njegova nesreca, oduzima mu hrabrost, umanjuje sigurnost. Vežuci se za jedno mjesto, covjek prihvata sve uslove, cak i nepovoljne, i sam sebe plaši neizvjsnošcu koja ga ceka. Promjena mu lici na napuštanje, na gubitak uloženog, neko drugi ce zaposjesti njegov osvojeni prostor, i on ce pocinjati iznova. Ukopavanje je pravi pocetak starenja, jer je covjek mlad sve dok se ne boji da zapocinje. Ostajuci, covjek trpi ili napada. Odlazeci, cuva slobodu, spreman je da promijeni mjesto ili nametne uslove. Kuda i kako da ide? Nemoj da se smiješ, znam da nemamo kud. Ali možemo ponekad, stvarajuci privid slobode. Tobože odlazimo, tobože mijenjamo. I opet se vracamo smireni, utješljivo prevareni."
Author: Meša Selimović
37. "Vec dugo se u meni miješa vrijeme i prostor, pa ne znam gdje sam, ni kad se to desilo što mislim. Ne postoje granice, kao u pustinji, kao na nebu, i sjecanja mirno prelaze, smještajuci se ondje gdje im je zgodnije. Lice na oblake, svejedno im je gdje su, svejedno im je kad nastanu i kad nestanu. To mi ne smeta, cak je ugodno: ne osjecam potrebu da išta razrješavam."
Author: Meša Selimović
38. "Znao sam da je sve moje dovedeno u pitanje. Sve — to je veoma neodredeno, ali i veoma stvarno. To je izgubljenost i bespuce, to je ispadanje sa životne staze a druga ne postoji, to je osjecanje užasa bez imena, zbog praznine i gluhog prostora što bi se mogao stvoriti oko tebe."
Author: Meša Selimović
39. "Tinha um rosto bonito e vazio. Suficientemente bonito para atrair os homens e suficientemente vazio para deixar que nele se perdessem todas as suas súplicas. Além disso, era um rosto orgulhoso,e Jakub sabia: orgulhoso não da sua boniteza, mas do seu vazio."
Author: Milan Kundera
40. "Bylem mlodziencem dosc prostodusznym, nie majacym doswiadczenia w obcowaniu z kobietami. Czulem, co prawda, instynktowna niejasna teknote do plci odmiennej. Ale bylo to odczucie tak mgliste jak marzenie senne, podobne do wspomnien budzacych sie w chwili, gdy patrzymy na wiosenne chmury. Dlatego tez ulegalo naglej przemianie z chwila, gdy stawalem przed rzeczywista kobieta, która - zamiast mnie pociagac - odpychala wzbudzajac silna niechec."
Author: Natsume Sōseki
41. "Wykonywana w polowie praca- mówil mi kiedys- wyrazane w polowie mysli, pólgrzesznicy i pólswieci doprowadzili ten swiat do oplakanego stanu, w jakim dzis sie znajduje. Idz prosto do celu, wal smialo, nie bój sie, azwyciezysz! Bóg bardziej nienawidzi diabla od arcydiabla."
Author: Nikos Kazantsakis
42. "Ljubav se ne rada iz nekog razloga. Ni ne umire s razlogom. Ili te razloge niko ne zna. Nikad ne znamo zašto se rodila. Jednako kao što ne znamo uzrok njene smrti. Prosto, i jedni i drugo se - desi. Ili ne desi. Bez zasluge i bez krivice. Na prvi pogled tako prosto, a ustvari komplikovano, nerazmrsivo."
Author: Nura Bazdulj Hubijar
43. "A beleza, a verdadeira beleza, acaba onde a expressão intelectual começa. O intelecto é já uma forma de exagero e destrói a harmonia de qualquer rosto."
Author: Oscar Wilde
44. "Raj nije ni mesto ni vreme. Raj je savršenstvo.""Da bi odleteo bilo gde brzinom misli, moraš da zamisliš da si tamo vec stigao...""DA, ŽELIM DA LETIM.""Kada bi naše prijateljstvo zavisilo od vremena i prostora, onda bi ga, kad pobedimo vreme i prostor, uništili! Ako pobedimo prostor, ostaje nam samo OVDE. Ako pobedimo vreme, ostaje nam samo SADA. Zar ne misliš da cemo se na tom putu, izmedu sada i ovde, ipak sresti s vremena na vreme?""Ne gledaj svojim ocima. Njihove mogucnosti su ogranicene. Gledaj razumom. Ispitaj ono što vec znaš i onda ceš shvatiti kako se leti."
Author: Richard Bach
45. "Rosto cupped laddybuck in one hand and grabed the back of my neck with the other pulling me in and kissing me right on the mouth. i should have punched him but his lips were soft and sweet. i will punch him next time. -beka after she realizes that rosto the piper is the new rouge"
Author: Tamora Pierce
46. "Quando mudamos de marca de cigarro, nos mudamos para um novo bairro, assinamos um novo jornal, nos apaixonamos e desapaixonamos, estamos a protestar, de modos ao mesmo tempo frívolos e profundos, contra a maçada que nunca se dissolve da vida de todos os dias. Infelizmente, um espelho é tão traiçoeiro quanto outro, e a dado momento reflecte em cada aventura o mesmo rosto insatisfeito, então ela pergunta que raio fiz eu?, na verdade quer dizer o que é que é que eu estou a fazer?, que é o que habitualmente se diz."
Author: Truman Capote
47. "Alguém perguntou: 'você acha que ela é inteligente?'. Isso me pareceu uma pergunta ultrajante; sério, importa para alguém se ela é inteligente ou não? Sem dúvida basta que um rosto assim exista, embora a própria Garbo possa ter chegado ao ponto de lamentar a trágica responsabilidade de possuí-lo. Não tem graça nenhuma seu desejo de ficar sozinha; claro que deseja isso. Imagino que seja o único momento em que ela não se sente só: se a pessoa percorre um caminho singular, guarda sempre uma certa melancolia, mas não se lamenta em público."
Author: Truman Capote
48. "Quando a madrugada entrou eu estendi o meu peito nu sobre o teu peitoEstavas trêmula e teu rosto pálido e tuas mãos friasE a angústia do regresso morava já nos teus olhos.Tive piedade do teu destino que era morrer no meu destinoQuis afastar por um segundo de ti o fardo da carneQuis beijar-te num vago carinho agradecido.Mas quando meus lábios tocaram teus lábiosEu compreendi que a morte já estava no teu corpoE que era preciso fugir para não perder o único instanteEm que foste realmente a ausência de sofrimentoEm que realmente foste a serenidade."
Author: Vinicius De Moraes
49. "Ce era asta? Ce însemna asta? Oare lucrurile puteau sa-?i întinda mâna, a?a, ?i sa te zgâl?âie; lama de cu?it putea sa taie? pumnul sa in?face? Nu exista o siguran?a? Nicio posibilitate sa înve?i pe de rost caile vie?ii? Nicio îndrumare, niciun adapost, totul era miracol, saltul din vârful unui pisc în spa?iu? E posibil ca asta sa fie via?a, chiar pentru oamenii mai în vârsta? Surprinzatoare, nea?teptata, necunoscuta?" O clipa avu impresia ca daca s-ar ridica amândoi, aici, acum, pe paji?te, ?i ar cere o explica?ie, de ce e via?a atât de scurta, de ce e atât de inexplicabila, daca ?i-ar formula întrebarile vehement, a?a cum ar fi îndrepta?ite sa o faca doua fiin?e umane bine o?elite, fa?a de care nimic nu trebuie ascuns, atunci frumuse?ea s-ar desfa?ura; vidul s-ar umple; arabescurile acelea de?arte s-ar împreuna într-o forma; daca ei doi ar striga destul de tare, doamna Ramsay s-ar întoarce. "Doamna Ramsay! striga cu glas tare. Doamna Ramsay!" Lacrimile i se rostogoleau pe obraji."
Author: Virginia Woolf
50. "Mogao bih biti zatvoren u orahovoj ljusci iDržati, da sam kralj beskrajnog prostora; kad samo ne Bih imao ružnih snova"
Author: William Shakespeare

Rosto Quotes Pictures

Quotes About Rosto
Quotes About Rosto
Quotes About Rosto

Today's Quote

My life has been a tapestry of rich and royal hue, an everlasting vision of the ever changing view."
Author: Carole King

Famous Authors

Popular Topics